Hou vol! Hou vol!
En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.
(Hebreeën 12 : 1b-2a)

Deze regels uit de brief aan de Hebreeën horen vast en zeker bij de bekendste woorden uit deze brief. Het is een soort van gelijkenis: over een atletiekwedstrijd, en dan vooral de loopnummers. Hardlopen - niet als sprint, maar met het accent op het uithoudingsvermogen. Door blijven gaan! Volhouden!
Het doet me denken aan andere tijden, toen de schrijver van dit stukje ook nogal eens deelnam aan hardloopwedstrijden. Bij voorkeur 5 of 10 kilometer. De marathon heb ik nooit gelopen, een halve weleens. Tsja, ik kan begrijpen dat u het zich nauwelijks kunt voorstellen als u naar mijn huidige postuur kijkt! Maar goed, dat waren andere tijden. 

Waarom heet een wedstrijd eigenlijk een wedstrijd? Dat strijden kunnen we misschien wel het beste begrijpen. Immers, in een wedstrijd strijden de deelnemers tegen elkaar. Er kan er maar één de winnaar zijn. Dus je probeert altijd om de ander er uit te lopen en te tonen dat je sterker en sneller bent. 
Maar er is ook nog een andere strijd in de wedstrijd! Dat is de strijd tegen jezelf. Vaak kreeg ik na enkele kilometers te maken met steken in mijn zijde. Dat kent u vast ook wel. Stekende pijn, die je vertelt dat je maar beter kunt stoppen. Dan strijd je niet tegen een ander, maar tegen jezelf. Tegen het stemmetje dat zegt: ‘Stop er maar mee!’
Er zit nog een woord in ‘wedstrijd’. Het woordje ‘wedden’. Vooral in Engeland is dat populair. Er komt daar geen paard over de finish zonder dat er op gewed is!
Denkend aan het boekje Job zie ik een weddenschap voor me. Tussen de satan en de Here God. 
‘Wedden dat ze het niet halen?’, zegt de satan.
‘Wedden dat ze het halen?’, zegt God. 

In onze wedloop gaat er Één voorop: Jezus Christus.
De Leidsman wordt Hij genoemd. En ik zie het voor me. Er is tegenwoordig geen recordpoging mogelijk als er geen lopers vóór de recordhouder uit lopen. Zij geven het tempo aan, en houden de recordhouder uit de wind. Een ‘haas’, zo wordt zo’n leidsman wel genoemd. Klein minpuntje: zo’n haas loopt zelf nooit de wedstrijd uit. 
Dat is bij Jezus wel anders. Hij loopt de hele wedloop voorop. Niet om met de winst te gaan strijken, maar om u de winst te bezorgen. Om het geloof levend te houden dat u de eindstreep zult halen. 
Jezus wordt ook de ‘Voleinder’ van het geloof genoemd. In het Engels vind ik dat mooier. Daar heet Hij de ‘Perfecter’ van het geloof. Daar hoort u het woord perfect in. Niemand weet beter het tempo en het doel aan te geven dan Hij. Hij zal er voor zorgen dat u de eindstreep haalt. 
Mag ik het zo zeggen: als u uw oog op Hem houdt - wedden dat u de eindstreep haalt?

Binnenkort gaat de Oosterkerk weer open. Daar ben ik heel erg dankbaar voor. Maar dat is niet de eindstreep. Het is slechts een streep om de tussentijd te bepalen. Liggen we op koers?
Er zullen nog andere tussentijden volgen. Laten we ze zien als markeringen op weg naar de eindstreep. Op weg naar het huis van God dat boven is. Wie daar binnen wil gaan, mag hier al oefenen in het tijdelijke huis van God. 
Het mooie van dat huis van God is dat het een Vaderhuis is.  Waar God is, zeker. En waar Hij zijn kinderen wil ontmoeten. 
Het Vaderhuis is niet compleet zonder Vader.
Maar evenmin zonder kinderen. 
Daarom: Hou vol!

Ds. E. van den Ham

 
terug